De mand van Pandora

Pindora en Panto

2006-11-19T20:52:00.000+01:00

We noemen ze ook wel eens Bonny and Clide want het zijn partners in crime, deze twee doerakken. Meestal vindt Pandora van alles uit en doet Pinto lekker mee. Samen is het een erg leuk stel wat heerlijk over het strand kan raggen, over het veld kan sjezen of door de struiken kan struinen. Pandora wijst de egels aan en Pint aporteert ze. Pandora springt in de moddersloot en Pinto jumpt er achteraan. Pinto jaagt een kat in de boom en Pandora doet lekker mee.
Pandora mag bijna alles van Pinto: in z'n oren bijten, aan z'n wangen sleuren, hem aan een achterpoot onderuit trekken, z'n speelgoed pikken, eigenlijk bijna alles.
Tot vrijdagavond, toen ging hij op z'n strepen staan en wilde beide kauwstaven en Pandora mocht er geen. Ze was heel even onder de indruk toen hij heel lelijk deed maar dat duurde niet zo lang en vervolgens stond ze hem weer heerlijk uit te dagen. Zo gaat het ongeveer met dit stel. Het is wel echt een stel, tenminste dat vindt Pinto, Pandora is niet zo monogaam en dat betekent voor Pinto wel eens flink op zijn tong bijten als ze weer eens de sloerie uit hangt en hij uit voorzorg wordt aangelijnd.

Showstemming

2006-11-19T20:50:00.000+01:00

Dit is ongeveer wat Pandora vond van de show.

Showhondje

2006-11-18T21:46:00.000+01:00

We zijn naar een showtje geweest met ons hondje. Volgens ons is ze het allermooiste hondje van de wereld maar misschien is niet iedereen het daar mee eens. Dat wilden we wel eens weten.
Op 12 november in Veendam was het dan zover. Als ultieme voorbereiding zouden we naar het strand gaan want daar wordt ze zo lekker glanzend en zacht van. Op vrijdag zijn we dus nog richting strand getogen met haar maatje Pinto.
Op zondag hebben we vroeg in het donker nog een lekkere wandeling gemaakt waarin Thorgal haar alle sloten van Winschoten-West heeft laten zien. Dat is ook een goede voorbereiding! De rest van de dag zouden ze voornamelijk in een sporthal doorbrengen en veel spelen en raggen is er dan niet bij. Helaas. Ik vind dat een Labrador-show zich naast een modderplas moet afspelen waarbij er zo nu en dan een Labrador uit de blubber getrokken wordt om te kijken of hij mooi is.
Deze was gewoon in een sporthal. Toen we daar aankwamen werd er al druk geknipt, gepoederd, gefohnd, ge-eyelinerd en gekamd (wij hadden Pannie en Torrie gewoon een beetje afgedroogd na de slotentoer).
We moesten uitkomen tegen Lilly en nog een blondje, met z'n drieen dus. Pandora vond het niet vervelend maar was wel een beetje onwennig en ik ook. Ze deed het vrij goed maar had wel de neiging om te gaan zitten. De keurmeester was erg aardig en nam de tijd om dingen uit te leggen, aan die man heeft het niet gelegen. Ze wilde alleen niet naar hem kijken want ze heeft geleerd dat ze naar mij moet kijken en dat deed ze heel goed. Ze keek heel geirriteerd naar de keurmeester toen hij met klappen en geluidjes haar aandacht probeerde te vangen.
Uiteindelijk werd Lilly eerste en Pandora werd tweede met een Zeer Goed en een heel goed keurrapport. Ze heeft een mooi hoofd, oog, oor en gebit. Mooie rug- en halsbelijning en een mooie voorbast. Goede hoekingen voor. Licht hellend bekken. Staartaanzet mag soepeler. Gangwerk was in orde maar moet nog wat vaster worden.
Nou, al met al niet slecht voor een eerste show. Lilly is later de Labrador van de dag geworden. Mooie resultaten voor Rick en Naomie en hun kennel, het is ze van harte gegund (hoewel ik het persoonlijk wel een leuke grap had gevonden als Pandora had gewonnen).
Pandora had nog het meeste lol toen we na het ophalen van de prijzen naar het Heeresmeer zijn gegaan voor een partijtje raggen want dat is toch eigenlijk wat een Labrador het liefste doet: Raggen.

Verjaardag in de Ardennen

2006-11-18T20:57:00.000+01:00

Er werd geklaagd dat ik al maaaaaanden niet op mijn weblog had geschreven en eh...'t is waar! Dus is het hoog tijd voor een updeetje.
Thorrie en Pannie zijn inmiddels een jaar geworden en om dat heuglijke feit te vieren zijn we in oktober naar de Ardennen geweest voor 5 dagen bospret.
Vijf mensen en vier honden, Labradors ook nog, samen in een huisje en samen door de bossen. Heerlijk! Een Labra is leuk maar vier is nog veel leuker want samen hebben ze het dan ook heel leuk.
Onze Pandoeri was de kleinste en de pret begon met een flinke grommer van Noel. Had ze dat vast gehad, Noel was niet van plan met zich te laten sollen deze week. De rest van de week waren het verder dikke vriendinnen. Er is geen onvertogen woord gevallen behalve toen de eigenaresse kwam kijken hoe we het huisje wilden achterlaten. We hebben behalve een kopje niks kapot gemaakt. Zelf een dweil gekocht om elke dag te dweilen (soms vier keer) en echt niks raars gedaan maar ja... ze vond vier honden wel veel (hadden we van te voren toestemming voor gevraagd) en volgens haar hadden ze het grasveld kapot gemaakt (het zijn geen terriers) zaten er haren op de matrashoezen (dat kan kloppen) en hebben ze met twee mensen uren staan poetsen om alles weer schoon te krijgen (we hebben het echt netjes achter gelaten) m.a.w. naar onze borg konden we fluiten omdat ze van te voren al een hekel aan honden had (ze vind ze waarschijnlijk gewoon vies) maar dat heeft ze niet gezegd omdat ze natuurlijk wel graag haar huisje wilde verhuren (de andere huisjes stonden leeg en dat brengt natuurlijk niks op) en van te voren had ze al bedacht dat ze de borg niet zou terug geven omdat vier honden heel veel vies en kapot zouden maken. Dus.
We hebben toch heel erg veel lol gehad en het was het allemaal dubbel en dwars waard. Daar kan die ouwe zuurpruim mooi niets aan veranderen.
Pandoortje voelde het allemaal goed aan want toen ze binnen kwam begon ze te grommen en te blaffen tegen die madame. Pandora had gelijk: ze was niet te vertrouwen.

Pubertijd

2006-08-21T20:51:00.000+02:00

De pubertijd is begonnen! De puberstrijd dus ook. Ons Pandoortje heeft tegenwoordig een eigen mening en die wil ze laten gelden ook. De puberstreken schenen aanvankelijk aan ons voorbij te gaan. We zijn lekker op vakantie geweest naar de Ardennen. We hebben heerlijk door de bossen gewandeld met ons hondje, genoten van het mooie uizicht en het niet meer zo warme weer. Pandora sliep bij ons op de kamer in de bed&breakfast, "au petit bonheur" in de buurt van Durbuy (een aanrader voor iedereen zonder hond of met een klein hondje). Bij ons op de kamer slapen vond ze wel wat, bij ons in bed slapen vond ze nog een beter idee. Zolang we wakker waren stuurden we haar terug naar haar plaats zodra ze op het bed sprong maar ons duveltje wachtte net zo lang tot we sliepen en dan nestelde ze zich lekker aan onze voeten op het bed. Als we wakker werden dan was dat met een hond die zich triomfantelijk, gapend uitrekte en nog even lekker tussen ons in kwam liggen kroelen. Ze had het toch maar lekker voor elkaar.
De echte puber streken kwamen toen we weer terug in Hoogvliet waren. Ze kreeg een zogenaamd bloedoor omdat er een andere lompe Labrador tijdens het spelen op haar oren had gestaan. Dit was duidelijk heel pijnlijk: ze had een enorm dik oor vol met bloed en zoveel pijn dat ze niet meer wilde eten, niet meer naar buiten wilde en geen blij hondje meer was. Ze kon alleen nog maar liggen en zielig kijken. De dierenarts heeft het oor leeggezogen maar vertelde er bij dat 9 van de 10 keer het bloed gewoon weer terug kwam en ze zeer waarschijnlijk geopereerd moest worden om het probleem echt te verhelpen. Gelukkig waren wij 1 van de 10 keer en was een keer leegzuigen en dagelijkse Irishi-ki behandelingen genoeg om de oren te genezen.
Maar.....wat had mevrouwtje hond geleerd in die dagen: als ik gewoon blijf staan dan hoef ik niet verder te lopen! Ze had geleerd dat ze zelf ook dingen kan bepalen, dat ze kan weigeren, dat ze haar eigen zin kan doen. Pandoortje was in een klap puber geworden en staat dus nu om de haverklap midden op het pad stil en is alleen nog vooruit te bewegen door haar aan haar riem verder te slepen. Als ze een andere kant op wil dan wij dan gaat ze gewoon liggen. Zelfs de apporteerspelletjes, die ze altijd geweldig vond, moeten het ontgelden. Soms haalt ze de dummy op, soms weigert ze en zit ze me aan te kijken van "pfff, haal hem zelf maar weer op want ik heb geen zin". Soms gaat ze de dummy met een sukkeldrafje halen en laat ze hem meteen meteen weer uit haar bek vallen. Dan gaat ze me staan aankijken van: "En nu'?" , "wat ga jij doen als ik hier blijf staan?" Het kreng staat me gewoon uit te dagen. Als ik me vervolgens omdraai en de andere kant uit loop komt ze me, met dummy, achterna lopen om hem alsnog te brengen.
Het lukt allemaal wel maar het is geen absolute gehoorzaamheid op het moment, ik moet mijn leiderschap verdienen, bewijzen en bevestigen. Steeds opnieuw en dat is boeiend maar ook vermoeiend. Ach, bij mij is de pubertijd uiteindelijk gewoon over gegaan en ook bij ons Pandoortje zal er wel eens een eind aan komen. En tot die tijd: Gewoon volhoudenen niet vergeten dat het een heel schattige kleine pup is geweest en dat het vast een heel leuke, vriendelijke teef wordt.

Loopse teef

2006-07-27T17:56:00.000+02:00

Dit is ons meiske met op de achtergrond haar broer. Het is een foto van alweer een maandje geleden op Ameland.
Onze kleine teef is voor het eerst loops geweest! Op zondag 2 juli is het begonnen en nu is het eigenlijk zo goed als afgelopen. We hebben het goed doorstaan. Pandora is vrij schoon en we vinden dan ook weinig terug van haar loopsheid. Het eerste wat we merkten is dat ze al een tijdje heel veel mannelijke fans had die steeds opdringeriger werden. Op 2 juli begon ze ineens wat melkachtig vocht te lekken en vrij snel daarna begon haar doos op te zwellen (geen gezicht) en moest ze heeeeeeel vaak plassen en overal aan snuffelen. De eerste dagen was ze wat hangerig en uit haar doen maar na een week was ze weer gewoon de oude.
Inmiddels heeft ze meer dan 3 weken aangelijnd gelopen en is ze (ook door het warme weer) een beetje uit conditie. Nu huppelt ze weer lekker vrij rond en mag ze weer lekker spelen en ravotten met andere honden dus met die conditie zal het wel weer snel in orde zijn. Vanavond mag ze ook weer mee naar de jachttraining. Joeppie!
Ik ben zelf wel naar de jachttraining gegaan maar heb daar geoefend met een andere hond. Luna is een scheet van een beest en heel goed getraind (want ze is van onze trainer) maar het is toch lang niet zo leuk als met je eigen hondje. Ook niet als je eigen hondje een ondeugend Pandoortje is. Pandora was trouwens ook heel verbouwereerd dat ik mijn dummietas inpakte, mijn stevige schoenen aandeed, beloningen in een zakje stopte ........Pandora liep al heel enthousiast rond mijn benen te huppelen.......en vervolgens zonder haar de deur uit stapte. Dat vond ze niet leuk!
Nou ja, vanavond mag ze weer mee.

Af en blijf

2006-06-04T15:33:00.000+02:00

Kijk, hier moet Pandora af en blijven maar..... schiet ze er als een raket vandoor omdat ze iets heel interessants ziet. Tja, dat kan je zo hebben als jonge hond.

Soms is ze heel gehoorzaam en soms wat minder maar over het geheel genomen gaat het steed beter en is het best een braaf ding.

Apport uit het water

2006-06-04T15:29:00.000+02:00

Dit kan ze, apporteren uit en over water. Zwemmen kan ze heel goed. Ze heeft een mooie slag en ze zwemt heel snel. En ze zwemt graag natuurlijk want het is een echte Labra.

Lekker geurtje

2006-06-04T15:06:00.000+02:00

Ons hondje begint een heuse dame te worden, het is geen pup meer. Dat merken we heel duidelijk in de omgang met andere honden. Ze begint te ruiken naar een teef en het zijn met name de mannetjes die dat heel interessant vinden. Pandora snapt er niet zo heel veel van, al die aandacht voor 'de doos van Pandora'. Ze kijkt af en toe eens wat er toch voor interessants te zien is maar pakt dan een stokje om eens lekker te spelen en te ravotten want dat vindt zij interessant. Als er dan toch (jonge) reutjes zijn die proberen een stukje mee te rijden op de bagagedrager dan maakt ze toch goed duidelijk dat ze daar niet van gediend is. Op dat moment is het een echte bitch met een grote bek vol gevaarlijke wapens die ze echt wel gebruikt. (Doet ze anders nooit hoor, haha.) We dachten eerst dat dit betekent dat ze zeer binnenkort loops gaat worden maar dat schijnt niet noodzakelijkerwijs het geval te zijn. Het kan gerust nog een paar maanden duren voor ze echt loops gaat worden. We wachten het wel af, voor ons is er nog niets bijzonders te zien aan Pandora, ook niet aan haar doosje, dus het zal nog niet zo ver zijn maar de hormonen werken en de puppietijd is voorbij. Ons meisje is nu een klein vrouwtje met een lekker geurtje.

Braafste hondesnoetje ter wereld

2006-05-23T20:03:00.000+02:00

Oke. Ruim een week geleden zijn we teruggekomen uit Ameland en nu maken we de balans op. Voor ons Pandoortje werkt de Stapcontact-methode heel goed. We merken dat ze veel meer oogcontact zoekt en veel meer aandacht voor ons heeft dan voorheen. Niet dat het hele hondje nu veranderd is in het braafste hondesnoetje ter wereld, gelukkig niet, maar beter 'luisteren/opletten' doet ze wel.
Is de Stapcontact-methode makkelijk toe te passen buiten Ameland? Nee, zeker niet altijd. Veel mensen vinden het maar raar dat we niet (nauwelijks) meer tegen ons hondje praten en zien er het nut niet van in. Ach, dat moet iedereen natuurlijk zelf weten maar sommige mensen doen er een beetje belachelijk over. Maakt niet uit, wij zien dat het voor ons boefje heel goed werkt. Het wordt alleen wat lastiger als de mensen op de hondenschool er, zacht uitgedrukt, niet volledig achter staan. Sterker nog, de eerste de beste les na Ameland zijn we bijna de les uitgeknikkerd omdat wij geen gesproken commando's wilden gebruiken voor Pandora maar alles met houdingen en handgebaren deden. Gelukkig is onze trainster nog in de leer om trainster te worden en dus nog niet vastgeroest in haar manier van trainen en staat zij wel open voor de andere manier van trainen die wij toepassen. (Bedankt Elma, je bent een kanjer!) Zij ziet hoe goed het gaat met Pandora en probeert met ons na te denken over alternatieven voor gesproken commando's. Ze heeft ons alleen wel gewaarschuwd dat we aan het einde waarschijnlijk geen diploma gaan halen omdat we ons niet aan de voorgeschreven methode houden. (Pfff, wat kan mij dat diploma nou schelen als het goed gaat met onze hond. Bovendien ben ik best benieuwd op welke gronden ze ons dat diploma gaan weigeren als de opdrachten goed worden uitgevoerd.) Voorlopig is Pandora het braafste hondje van de klas omdat ze ondanks (of juist dankzij) onze nieuwe manier van trainen heel allert is, heel leergierig is en alles heel goed doet en dat is wel iets wat opvalt. Nu al, dus dat belooft nog wat.
Het gaat dus goed met ons. We gaan door met wat we geleerd hebben en proberen daar ook onze eigen draai in te vinden met name m.b.t. de puppie-cursus en de jachttraining. De eerste grote weerstanden hebben we overleefd. Nu zorgen dat we alleen maar beter worden om aan de critici te bewijzen dat we niet gek/wazig/alternatief zijn maar gewoon goed bezig.

Kroelkippie

2006-05-14T21:40:00.000+02:00

Dit mag dus eigenlijk niet omdat het voor de hond niets toevoegt. Maar ja, wij vinden het wel heel fijn en we hebben het gevoel dat Pandora het ook wel leuk vind en dus doen we dit lekker wel. Voorlopig althans want als we merken dat het niet goed meer werkt of dat Pandora het vervelend vindt dan stoppen we er wel mee.

Tot die tijd blijft het ons kroelkippie.

Fluisteren met Pandora

2006-05-14T21:02:00.000+02:00

We zijn afgelopen week met Pandora naar Ameland geweest. Op Ameland hebben we een workshop van de Stapcontact-methode gedaan bij Klaas Wijnberg, de hondenfluisteraar. Het klinkt een beetje zweverig, alternatief, wierook, joint en dreadlock-achtig maar dat was het dus helemaal niet. We hebben trouwens helemaal niet gefluisterd want we mochten alleen nog maar zwijgen en grommen tegen Pandora, zelfs fluisteren was er niet meer bij en knuffelen/zoenen met je hond daar kreeg Klaas kotsneigingen van. Verder was het overigens heel leuk en behalve leuk was het ook nog eens ontzettend leerzaam.
Voor Pandora ook maar een pootje in dit huis had gezet heb ik zo ongeveer alles gelezen over honden, pups, Labrador Retrievers en hondenopvoeding wat ik in mijn handen kon krijgen. (Tja, ik wilde het zeker weten en goed voorbereiden.) Een van de eerste boeken die ik heb gelezen was ' De Puppyfluisteraar'. De Stapcontact-methode sprak me bijzonder aan en ik was dus al voor ik een hond had van plan om zodra het kon de workshop te gaan volgen met onze hond. En nu we er zijn geweest heb ik daar absoluut geen spijt van.
We hebben veel praktische informatie gekregen over hoe de hond functioneert. Wat je van een hond wel en absoluut niet mag verwachten. Hoe de wereld voor een hond in elkaar steekt (zo ongeveer dan). En als je dan toch zo nodig een hond moest nemen hoe je het beest dan zo prettig en stabiel mogelijk opvoedt. En tussendoor hebben we heel hard met de honden gewerkt en veel plezier gemaakt met de andere stappers. Ook heel belangrijk.
Al met al een belangrijke les die ik niet zo snel meer zal vergeten en als ik hem wel weer dreig te vergeten dan ga ik gewoon nog een keer naar Ameland om het opnieuw te leren.
Het boek was goed maar het was nog veel indrukwekkender om mee te maken wat de Stapcontact-methode doet met het contact tussen mij en Pandora. Het contact met Pandora is na 5 dagen al veel sterker geworden. We zijn er nog lang niet, ze is immers pas 6 maanden oud en het is een ondeugende dondersteen, maar we zijn de goede weg ingeslagen en we zullen deze proberen te volgen maar we zullen de Tomtom zo nu en dan wel nodig hebben.
Voor meer informatie over de Stapcontact-methode: www.stapcontact.nl of lees "De puppyfluisteraar" en/of "De hondenfluisteraar". (Een mailtje sturen naar Pandora en mij mag natuurlijk ook.)

Zwemdiploma A

2006-05-07T21:54:00.000+02:00

Hier staat ze samen met haar broer te kijken hoe haar moeder zwemt maar inmiddels zwemt ze zelf ook als een klein ottertje. Thorgal heeft in omgeving Rotterdam leren zwemmen en Pandora in Winschoten. Ineens had ze het door. Ze ging achter een stok aan die net iets te diep lag en ze wilde terug toen ze geen grond meer onder haar pootjes voelde...maar toen bedacht ze zich en ging alsnog de stok opvissen. En dat was het...nu kan ze er geen genoeg van krijgen, zeker niet als het buiten lekker warm is.
Het is trouwens geen hondje voor tropische temperaturen want op de eerst warme dag van dit jaar kon ze alleen maar liggen puffen en sjokken. Zwemmen wou ze toen wel maar verder had ze nergens zin in en heeft ze alleen maar liggen suffen. Dat wordt nog wat, de zomer is nog niet eens begonnen. Ik denk dat we veel moeten zwemmen, gelukkig heeft ze nu diploma A.

Kusje van mama-Kiko

2006-05-07T21:30:00.000+02:00

Het is alweer bijna een week geleden (Gut, wat vliegt de tijd) dat Pandora en ik op tournee waren in Groningen en iedereen hebben bezocht. We zijn ook even naar Haijo en mama-Kiko geweest en broertje-Gabor was er ook. En het was weer heel gezellig! Ze mochten zich heerlijk uitleven bij het gemaal en daar hebben ze met z'n drieen rondgehold en gespeeld. Pandora vond het , zo te zien, heel leuk om iedereen weer te zien. Ze heeft lekker geklierd en gestoeid met haar broer en ook tegen haar moeder was ze heel lief.
Voor we naar Haijo gingen had ze al even gezwommen en na het bezoek aan haar ouderlijk huis zijn we later nog een rondje Stadspark gaan doen met Ester dus... bij moeders heeft ze alleen maar languit liggen maffen midden in de kamer. Ze vonden Pandora echt een heel rustig hondje. Goh...hoe zou dat toch komen?

Kikkerdiploma

2006-04-21T22:35:00.000+02:00

Pandora heeft gezwommen!!! Ik heb er helaas geen foto van maar ze heeft echt gezwommen. Ik heb een waterpak aangetrokken en ben met haar in het water gegaan. Ze vond het een beetje eng en probeerde zich aan mij vast te houden maar gezwommen heeft ze en ze kon het heel goed. We zullen het nog een paar keer moeten doen voor ze er zelf vertrouwen in heeft maar ze kan het. Het kikkerdiploma heeft ze gehaald, nu op naar het A diploma.
Afgelopen week hebben we geoefend op het komen bij fluitsignaal en dat ging heel goed. Ze komt nu tenminste bij mij terug tijdens de training. De komende week staat 'volgen' op het programma want dat gaat nog niet erg goed. (Dat gaat eigenlijk vrij dramatisch, Pandora is niet zo'n volgzaam type.) Het is moeilijk want als we het thuis oefenen gaat het goed maar als er veel prikkels zijn gaat het slecht en op de training zijn er nu eenmaal veel interessante dingen. Ach, er zijn ergere dingen.
We laten haar tegenwoordig los in de kamer als we weg zijn maar ook 's nachts als we slapen. Ons hondje is zo knap want ze piest&kakt niet in de kamer en ze sloopt ook niks, ze is een heel knap hondje en we zijn heel trots op haar.

Wie gelooft dit zonder foto?

2006-04-13T20:50:00.000+02:00

Dit gelooft niemand zonder bewijzen en aangezien ik alleen ben met onze veestapel heb ik er maar snel een foto van gemaakt.
Wat doe je als hond als de koningin in dit huis geen plaats voor je wil maken en je van het vrouwtje niet mag blaffen om haar weg te jagen? Nou dan ga je bliksemsnel, met je kont naar de koningin, erbij liggen. En dat doe je dan zo snel dat je er al ligt voor ze goed en wel haar ogen open heeft. Slim toch! (En heel moedig.)

Oja, nog ff iets anders. We zijn aan het trainen dat Pandora moet komen als ik haar fluit met het jachtfluitje en dat doe ik door haar te belonen met een klein likje leverworst als ze komt. Resultaat: Voor ik uitgefloten ben staat ze (om haar bek likkend) bij me of komt ze zo hard aangehold dat ze me bijna omver loopt. Het werkt! Ik denk dat we de show gaan stelen bij de volgende jachttraining.

Trots

2006-04-13T16:35:00.000+02:00

We zijn nu twee keer naar de jachttraining geweest en ik vind het een verademing. Lekker buiten en intensief met ons hondje bezig zijn.
Ik vind Pandora een soort ruwe diamant. Ze is veel minder getraind en opgevoed dan de andere hondjes maar ze leert snel en doet het helemaal niet zo slecht.
Toch jammer dat we een behoorlijke trainingsachterstand hebben opgelopen door dat we eeuwig in een kringetje hebben gezeten bij 'De Brandersstad' in Schiedam terwijl de andere hondjes hebben geleerd hoe ze zit, zit-blijf, af, af-blijf en volg op commando moesten doen. We zijn nu beland bij het niet-trekken aan de riem maar de commando's mogen nog nauwelijks gebruikt worden. Voor een Labradortje als Pandora is dat zonde van de tijd want ze leert zo snel, voor haar had het allemaal tien keer zo snel gemogen. Ze heeft gemiddeld twee pogingen nodig voor ze begrijpt wat de bedoeling is. Het resultaat van dat langzame tempo is dat we een heel slim hondje hebben die ruimte heeft gekregen voor eigen initiatief en die soms haar eigen zin doet omdat wij geleerd hebben dat we haar niet te streng mogen aanpakken omdat ze daar getraumatiseerd door kan raken(Het is eerder andersom). M.a.w. ze heeft af en toe een dikke-lul-drie-bier-houding omdat wij geleerd hebben dat we haar heel aardig en lief(met een hoge stem) moeten blijven roepen en heel blij moeten zijn als ze na tien minuten eindelijk wenst te komen terwijl Pandora gewoon een spelletje met ons speelt. Gisteren heb ik gezien hoe ze reageert als je je stem verlaagt als ze niet meteen komt: Ze denkt 'Oeps, nu is het menes' en ze komt meteen!( En dan ben ik natuurlijk wel heeeeeeel blij!) De oefeningen die we moeten doen heeft ze allemaal meteen door, dummies pakken geen probleem, onthouden waar de dummie ligt geen probleem, dummies opzoeken geen probleem, dummies uit het water halen ....eh.... zwemmen doet ze nog niet maar uit ondiep water geen probleem, het volgen gaat steeds beter maar is nog niet goed genoeg, naar mij toe sjesen door een poort van honden geen probleem, dummies laten liggen bij NEE geen probleem en ze doet het allemaal met veel plezier dus ben ik supertrots op mijn kleine kanjer die het toch maar allemaal doet zonder de juiste vooropleiding en met onervaren baasjes. Dus.

Slap ouwehoeren

2006-04-09T20:23:00.000+02:00

Hier zijn ze heel goed in, slap ouwehoeren. Dit gaat zogenaamd om het bezit van een bullepees maar intussen zitten ze elkaar te bijten en ondertussen samen op de pees te kauwen. Het probleem wat we steeds hebben is dat ze blijven stoeien en worstelen tot ze erbij neervallen of tot Pandora bovenop Thorgal ligt te grommen als een klein varkentje. Ze zijn superdol op elkaar maar ze blijven een strijd voeren om te bepalen wie er nu eigenlijk de baas is en ze geven allebei niet op. Onze nieuwe taktiek is om zelf in te grijpen bij ontoelaatbaar gedrag (meestal van Pandora) en zo de strijd te beeindigen. Dit werkt tot nu toe aardig en zorgt voor een stukje meer rust. En als ze echt rustig moeten zijn, bijvoorbeeld na het eten, dan zetten we een van tweeen even in de bench. En dan gaan ze slapen, de een in de bench en de ander ervoor.
Ik ben toch blij dat de bench bestaat, erg handig in de opvoeding van een jonge hond. 's Nachts of als ze alleen thuis is kan ze niks kapot maken en nergens piesen. Ze is nu echt zindelijk en heeft nog bijna niks gesloopt. (Alleen een Donald Duck, een boek, een stukje van het kleed, een hapje uit mijn laars, het dekseltje van de afstandbediening en het randje van Marianne's schoen.) We zijn nu aan het trainen om haar zo nu en dan alleen thuis te laten zonder de bench en ook dit gaat goed, ze blaft niet, ze sloopt niks, ze gaat gewoon liggen maffen. Het is een superhondje, onze kanjer.

Waterballet

2006-04-09T20:15:00.000+02:00

Vandaag was het weer feest! Pandora's broertje kwam op bezoek, natuurlijk samen met mijn ouders. We zijn bezig om Pandora te leren zwemmen maar ze durft nog niet goed en we hoopten dat Thorgal haar over de streep kon trekken om toch dat water in te gaan. Dat is gedeeltelijk gelukt. Thorgal is nu helemaal niet bang meer en kan er geen genoeg van krijgen en Pandora gaat al een beetje verder dan eerst, maar echt zwemmen...nee...is nog een beetje eng. Als er iets uit het water gehaald moet worden doet Thorgal dat en Pandora staat hem op te wachten om de buit van hem over te nemen...en hij geeft het nog af ook. Het is ook zo'n lekkere goedsul. En ons duveltje heeft nog steeds niet leren zwemmen maar ze kan wel heel goed delegeren.

Leve de koningin, hoera hoera hoera!

2006-04-03T22:13:00.000+02:00

Dit is natuurlijk de onbetwiste koningin in dit (vrouwen) huishouden. Onze half-siamees met bijbehorend hooghartig en krengerig gedrag, Sofie. Pandora is de prinses (nou ja, soms is het meer een kruising tussen een varkentje en een lellebel). Sjaak is de enige man in dit huis want de gup (ook een mannetje) heeft het loodje gelegd maar Sjaak is niet de koning, meer een soort hofnar. Saartje is de assepoester, beetje schuw maar wel lief en grappig. En wij... de trouwe onderdanen die zorgen dat iedereen op haar/zijn wenken bediend wordt.

Niet op de bank!

2006-04-03T21:51:00.000+02:00

Ze mag niet op de bank hadden we besloten voor we een hond in huis haalden. Dat kan niet want als ze 35 kilo weegt is het niet meer grappig dat ze op de bank ligt en ons eraf gooit.
Wat is er eigenlijk terecht gekomen van alle 'goede' voornemens en afspraken die we hadden gemaakt voor Pandora kwam......Helemaal niks! Sterker nog, Pandora heeft een eigen bank. Helemaal voor haar alleen met een dekentje waar ze als een prinsesje op ligt te snurken. De enige die haar wel eens van de bank verdrijft is de koningin in dit huis en dat is en blijft Sofie.
Schandelijk verwend wordt ons Pandoortje! Alleen met eten blijven we streng want bedelen vinden we echt ontoelaatbaar. Niet dat ze dat niet doet want ze probeert het wel maar ze krijgt nooit iets dus ze zal het wel een keertje opgeven.
Nu moeten we van de puppie-cursus (het is gelukkig geen Gaap-cursus meer) gaan uitvinden wat ze allemaal lekkerder vindt dan haar voer en daar een top vijf van samenstellen. Huh? Een Labrador vindt alles lekkerder dan haar eigen voer en dan eet ze ook nog haar eigen voer. We moeten gaan proberen of ze kaas lust, of worst, biefstuk of kaviaar..... mijn gok is dat ze alles lekker vindt en dat we haar volgende week naar de puppie-cursus moeten rollen. Dat doen we dus niet! Trouwens, we weten haar top vijf van lekkernijen wel: 1= haar eigen poep, 2= paardenpoep, 3= kattenpoep, 4= schapenstront en 5= konijnenkeutels. Het probleem is dat we dit moeten uitzoeken om bij ons te hebben als we gaan trainen om haar echt mee te belonen. Met je jaszakken vol stront maak je natuurlijk geen vrienden. Nou ja, we zien wel. Beloningssnoepjes vindt ze ook lekker, vooral die bruin met witte.

Weekendje uitwaaien

2006-03-14T21:57:00.000+01:00

Tijd voor een kleine update want het is alweer even geleden. Druk, drukker en drukst. We zijn met Panora, Thorgal en alle baasjes naar Ameland geweest om een beetje uit te waaien, bij te komen en te genieten. Een ander doel was om Pandora en Thorgal te laten kennismaken met zee en strand. Ze zijn op het strand geweest en hebben een golf gezien maar wat ze vooral gezien hebben is....ELKAAR! We hadden ze evengoed in de plaatselijke zandbak kunnen dumpen want ze hebben alleen oog voor elkaar en minder voor de omgeving. Een hond heeft weinig nodig om tevreden en gelukkig te zijn. Wij hebben hoe dan ook genoten en Pannie en Torrie ook.
Op de foto heeft Pandora zich onder hek door naar de tuin van de buren gemanoevreerd en vraagt zich af hoe ze weer terug moet komen. We hebben haar maar even in haar sop laten gaarkoken en ze heeft uiteindelijk een oplossing gevonden. Slim duveltje.
Ze heeft ook vast wat oefeningen gedaan die Thorgal op de jachttraining heeft geleerd en ze had ze snel door. Alleen de volg- en blijfoefeningen moeten nog goed geoefend worden. Pandora heeft vele talenten maar aan een lijntje lopen is daar helaas niet een van. Het liefst loopt ze los (dat is ze eigenlijk ook gewend) en bepaalt ze zelf waar ze loopt terwijl ze met je mee gaat. En eenmaal aan de riem heeft ze het liefst dat we haar volgen op haar stooptochten door het struikgewas ipv andersom. En behalve een sterke wil heeft ze tegenwoordig ook al behoorlijk wat kracht in dat kleine lijfje en ze probeert ons dus alle kanten op te trekken. Dat gaan we de komende tijd dus goed trainen en ietsje minder soft dan dat we geleerd hebben op de Gaapcursus.
De zit-blijf oefeningen begint ze al aardig door te krijgen en de handspelletjes met de snoepjes ook. Ze kan ook in een rechte lijn naar een brokje op een bord lopen maar terugkomen...alleen als er geen broer, sneeuw en interessante mensen in de buurt zijn.
We hebben trouwens definitief een plaatsje bij de jachtcursus in de Bernisse. Joepie!!! In april beginnen we. Ik hoop dat we daar wat meer leren dan op de Gaapcursus.

Jachthondje

2006-03-06T21:40:00.000+01:00

We zijn vanavond weer naar de Gaapcursus geweest. We hebben weer niks geleerd. Pandora en ik oefenen ook nooit iets van de cursus want ze kan alles al. Ik geloof nooit dat Pandora een wonderhondje is (voor ons wel natuurlijk) maar dat de cursus een beetje langzaam gaat. Ik heb bij haar zusje Luka Madra gelezen dat ze al een hele cursus hebben afgerond. Die hebben al veel meer geleerd dan wij. Ach, er gloort hoop aan de horizon. In april beginnen we met de jachttraining. Misschien in de Bernisse en anders in Reeuwijk. Ik hoop nog steeds op de Bernisse omdat dit een mooi gebied is maar dan moet er een meneer op vakantie gaan. Van mij mag hij gaan hoor. Meneer, ga lekker een paar maandjes met de caravan erop uit dan kunnen wij met Pandora op jachttraining in de Bernisse. Ik verheug me er nu al op. Lekker met onze boef door de bossen struinen want dat ze dat geweldig vindt hebben we al wel ontdekt.

Sneeuwvlokje

2006-03-06T21:26:00.000+01:00

We hebben ons weer eens heerlijk uitgeleefd dit weekend. De schapen staan niet op de dijk en dus kunnen de honden op de dijk. Onze buren hadden een feestje en daarom hadden wij een hond extra uit te laten. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Samen over de dijk rossen is echt heel leuk, ook als je een Rottweiler ben van 8 jaar. Scissor voelde zich een jonge deerne en ze huppelde als een jong kalf op en neer. De dames hebben genoten. We waren alleen even vergeten dat ze niet zo'n goede conditie heeft en na het slapen was ze stram van de spierpijn. Och arm dier, en zo ver zijn we helemaal niet geweest! Ons sneeuwvlokje had natuurlijk nergens last van want die is nog piepjong en in uitstekende conditie.

Fietskarretje

2006-03-04T09:48:00.000+01:00

We hebben een fietskarretje gekocht. Dat is handig. Als we gaan fietsen dan kan Pandora mee. We hebben al een beetje geoefend. Het karretje achter de fiets gehangen en het hondje erin. En ze bleef zo mooi zitten! Ze vond het prima. Zelfs toen we gingen rijden (met de fiets aan de hand natuurlijk) bleef ze lekker zitten. Af en toe kreeg ze een snoepje omdat ze zo braaf was en daar gingen we. Toen we over een hobbeltje gingen vond ze het niet zo gezellig en toen sprong ze eruit. We hebben een touw aan de bodem bevestigd die we aan haar riempje kunnen vastklikken, dan kan ze er niet meer zomaar uitspringen. Daarna zijn we een klein stukje gaan fietsen en dat ging heel goed. Nu kunnen we binnenkort naar de Rhoonse Grienden fietsen, met Pandora gaan wandelen en weer terug fietsen. Wij zijn klaar voor het mooie lenteweer. Jammer dat het nog sneeuwt.

Pittbull in Labradorverpakking

2006-02-23T21:50:00.000+01:00

Dit is gewoon een leuke foto van Pandora en haar favoriete spelletje. Labradors schijnen 'zacht in de mond' te zijn. Ik weet eigenlijk niet goed wat daarmee wordt bedoeld want ze heeft vlijmscherpe tanden en flink wat trekkracht. Trekspelletjes zijn erg geliefd bij ons hondje. Natuurlijk trekken we niet te hard en zorgen we dat wij het spelletje winnen/ beeindigen maar ik vraag me wel eens af of we geen Pittbull in Labradorverpakking hebben gekocht.

Groot, groter ... nog niet het grootst.

2006-02-23T21:37:00.000+01:00

Dat een jong hondje als Pandora heel hard groeit is niet nieuw. Kleine hondjes horen heel hard te groeien behalve als ze een chihuahua zijn, dan stoppen ze met groeien voor ze goed en wel begonnen zijn. Maar kleine Labjes worden heel snel groot en Pandora dus ook.
Dat merk je doordat iedereen om ons heel steeds roept: Jeetje, wat groeit ze hard! Of we zien het aan de hondenvriendjes die steeds kleiner worden. Niet dat ze krimpen maar Pandra groeit ze in rap tempo voorbij. De hondjes waarmee ze in het begin nog lekker mee kon ravotten zijn nu een maatje te klein voor haar en zijn geen speelkameraadjes meer. Alleen Spikey, klein maar dapper en supersnel, blijft een vriendje.
We merken het aan haar halsbandje dat steeds een stukje wijder moet. We merken het aan het feit dat alles op de salontafel nu gemakkelijk binnen bereik is. We merken het aan haar lijfje dat steeds groter en zwaarder wordt en dus lastiger te tillen bij de auto, de trappen en de veeroosters. Maar het duidelijkst merken we het aan de bakken die steeds een gaatje hoger moeten. In het begin was het laagste gaatje nog bijna te hoog maar nu begint het hoogste gaatje steeds dichterbij te komen. Deze foto is alweer twee weken oud en deze hoogte is alweer te laag aan het worden.

Gaapcursus

2006-02-22T18:23:00.000+01:00

We zijn gepromoveerd. We mochten van de welpenopvang naar de puppie-cursus. Joepie!!!, dachten we, eindelijk niet meer in een kringetje zitten nu gaan we echt beginnen! Nu wordt het leuk! Nee dus. Ze hebben nu twee kringetjes en we zijn een kringetje opgeschoven. We zitten dus weer in een kringetje te kijken en te luisteren en te zorgen dat Pandora het kleed niet opvreet uit verveling.
Ik ben nu op zoek naar een leuke jachttraining hier in de buurt want dat schijnt wel heel leuk te zijn. Tenminste, Pandora's grote, dikke broer zit op jachttraining en die mogen lekker in de bossen oefenen en zelfs af en toe even spelen. Dat willen Pandora en ik ook. Wij willen geen cursus: 'Hoe verveel ik me te pletter' of 'Gaap-gaper-gaapst', wij willen frisse lucht en actie.

Schilderkwastje

2006-02-22T12:34:00.000+01:00

Kijk, Pandora heeft op het einde van haar staart een kwastje. Het is een soort dwarreltje dat soms in een puntje zit en soms wijd uitstaat. De discussie is of het kwastje weg moet of juist moet blijven. Marianne vindt het niet mooi dus die stemt: Weg met het kwastje. Ik weet nog niet zeker of ze later niet wil schilderen dus van mij mag het kwastje nog even blijven. Echt lelijk vind ik het ook niet. Wat te doen met het kwastje? Dat is de vraag.

Zeehonden en waterratten

2006-02-19T19:50:00.000+01:00

Ja, Onze Pandora is toch een echte Labrador! Vanmiddag heeft ze voor het eerst gezwommen in een sloot. Aanvankelijk deed ze haar best om er niet in te vallen maar belandde ze toch met haar achterwerk in de sloot en toen... was natuurlijk de zeehond in haar wakker. Daarna sprong ze expres in de sloot en liep/zwom ze er dwars doorheen. Het was niet diep dus verdrinken kon ze niet maar vies worden wel. Het was best modderig maar ach, een modderbadje is goed voor de huid. Het zal ook koud geweest zijn maar daar had onze Pannie natuurlijk helemaal geen erg in en bovendien, het was toch mooi, lente-achtig weer. Een plezier dat ze had... wij lagen trouwens ook plat van het lachen naast de sloot, het was dan ook heel leuk om dat waterratje van ons in de sloot te zien spelen. Vanmiddag was dus al de tweede keer deze week dat Pandora onder de douche belandde omdat ze er uit zag als een klein varkentje.
Donderdag had ze op een drassig veld liggen rollebollen met een pup van haar leeftijd. Ook zwart, ook een teefje en ook dol op een beetje ravotten. Het was een bijzonder Italiaans ras maar het leek op een kruising tussen een Boxer een een Labrador, leuk beestje. Na afloop leek ze op een klein varkentje, allebei trouwens. Er kwam ook een jonge Dobermann kijken maar die bleef schoon want die wilde alleen rennen. Blubber was niets voor hem.
Onze Pan was wel heel braaf want toen ze getweeen achter een andere hond aan wilden rennen kwam Pandora meteen toen ik haar floot. Knap he? Het andere baasje was helemaal verbaasd want die van hem luisterde nog lang niet zo goed. Knap toch? Ik glom natuurlijk van trots dat 'onze' Pannie zo goed luistert (ik heb er natuurlijk niet bij gezegd dat ze ook wel eens helemaal niet luistert) het is op de goede momenten soms zo'n heerlijk braaf ding.

Hoofdschuddend verzet

2006-02-18T11:52:00.000+01:00

Het schijnt dat hoofdschudden bij een hond betekent dat ze zich verzetten tegen de opdrachten die je ze geeft. Dat ze eigenlijk denken: Bekijk het maar. Een soort stil protest omdat ze eigenlijk geen zin hebben om te luisteren. Tenminste, dat is wat we van verschillende kanten hebben gehoord. De afgelopen dagen was Pandora zich behoorlijk aan het verzetten. Ze wilde wel gaan zitten maar zat regelmatig met haar kop te schudden of ze kwam wel maar schudde dan met haar kop. "Jij eigenwijs klein ding", dacht ik, "ik zal jou een lesje luisteren leren." Dus we hebben lekker getraind en meestal deed ze keurig wat er van haar werd gevraagd maar ze bleef met haar hoofd schudden. Totdat ik in haar oren keek en ontdekte dat haar rechter oor rood was en vies. Dat hoofdschudden had dus waarschijnlijk toch een andere oorzaak dan eigenwijs gedrag. Dit leek meer op oormijt of een oorontsteking en dus was het tijd voor een ritje dierenarts. En ja hoor, oorontsteking. Nu moeten we twee keer per dag zalven. Dat zalven vindt ze minder gezellig maar het is wel een braaf ding en luisteren doet ze eigenlijk best goed.

Tandenloos bekkie

2006-02-12T14:06:00.000+01:00

Panora is definitief baby af! Ze is begonnen met wisselen. Vrijdag was er een tandje weg uit haar onderkaak, een uurtje later al twee en toen we zaterdag avond keken waren er aan de bovenkant ook al vier tanden weg. Het is geen wonder dat ze overal op zit te knagen, ze heeft last van haar tandjes. Lang zal het niet duren want de nieuwe tanden komen er al weer aan, nu voelt het als een baby-bekkie als ze een brokje aanpakt.
Ook Thorgal is begonnen met wisselen. Ze hadden het nog niet gemerkt maar ook hij was al een paar tandjes kwijt. We hadden ook eigenlijk verwacht dat het nog een week of drie ging duren.
Ach...(sentimenteel) ze zijn groot voor je het weet.
Over groot gesproken, in de week van 8 mei gaan we een leuke workshop volgen op Ameland. Daar moet ze minstens 6 maanden oud voor zijn en dat is ze dan. Het heet de Stapcontact Workshop en het schijnt nog leuker te zijn dan ik al dacht. Vijf dagen lang op een leuke maar intensieve manier bezig zijn met (het opvoeden van) ons hondje. Het lijkt me, vooral voor beginnende honden-idioten zoals wij, heel zinvol om op een constuctieve manier aan de slag te gaan met de communicatie tussen mens en hond. ( www.stapcontact.nl )
De communicatie tot nu toe verloopt redelijk goed, ik vind zelf dat we het niet slecht doen maar het kan natuurlijk altijd beter. We doen allemaal ons best elkaar te begrijpen en ik heb het gevoel dat onze Panniewannie best gelukkig is bij ons.

7 weken later

2006-02-08T21:06:00.000+01:00

We hebben haar nu zeven weken, onze Pandora. Zo zag ze eruit toen we haar voor het eerst ontmoetten. Het snoepje van de week, of nog liever, van het jaar. En een snoepje is het nog hoewel het tegenwoordig een hele kluif is, dat snoepje. Als ik haar nu bekijk kan ik me al bijna niet meer voorstellen dat ze zo klein is geweest. Ze is zo enorm gegroeid, van de 6,3 kg toen we haar kregen naar de ca. 14 kg die ze nu weegt. Ze is meer dan verdubbeld. Ik merk het goed wanneer ik haar de trappen van de school op draag, ze wordt steeds omvangrijker en steeds zwaarder om vast te houden. Gelukkig kan ik wat hebben en zal ik haar nog wel een tijdje kunnen dragen maar ik ben wel blij dat het maar twee trappen zijn en geen tien.
Wat gedrag betreft is er natuurlijk ook veel verschil. Het is geen baby meer, het is nu een kleutertje. Ze begrijpt steeds beter wat ze wel en niet mag en wat we van haar verwachten. Ze luistert steeds beter als ze geroepen wordt en ze kan al wat langer haar aandacht vasthouden. Ze geeft vrij duidelijk aan wanneer er een sanitaire-stop ingelast moet worden en 's nachts is ze zindelijk (eigenlijk al vanaf het begin). Ze kan al een aantal commando's opvolgen en ze kan een balletje apporteren. Ze is vriendelijk tegen alle mensen en is dol op kinderen, het enige nadeel is dat ze ook iedereen wil begroeten en daarbij tegen de mensen opspringt. Dat moeten we haar nog weer afleren: Je mag aardig zijn maar niet te. We trainen dit door haar bij begroetingen vast te houden en laag te houden. Een ander puntje waar we aan werken is het niet trekken aan de riem. Ze loopt heel veel los en als ze vast loopt verwacht ze dat wij achter haar aan jakkeren en dat zijn we dus niet van plan, helaas voor Pandora. Dit trainen we door te blijven staan als ze gaat trekken of (als ze erg hard trekt) een stukje de andere kant op te lopen. Ze krijgt het al aardig door maar ze vindt ons erg irritant als we dat doen. Geeft niet, ik word graag irritant gevonden, als ze maar doet wat ik graag wil en niet andersom.

Puppie-therapie

2006-02-05T15:24:00.000+01:00

Ik was al bekend met therapie gegeven door honden doordat ik een tijdje Senso-therapie heb gevolgd. Ik heb begrepen dat er ook mensen zijn die wel mijn weblog lezen maar mij helemaal niet kennen dus dit zal ik uitleggen. Vier jaar geleden ben ik een tijdje overspannen (ofzoiets) geweest en ik ging in die tijd veel naar mijn zusje Naomie om met de honden te wandelen. Een van die honden was Senso, een hond die heel goed stemmingen aanvoelde en daarop reageerde door heel dichtbij te komen zitten en heel knuffelig te zijn. Precies wat ik toen nodig had, iemand die me begreep zonder dat ik het hoefde uit te leggen. Senso-therapie. Die hond heeft me er in de eerste weken doorheen gesleept, samen met Naomie natuurlijk maar toch, die hond is heel belangrijk geweest in dat proces.
Vanochtend waren we met Pandora buiten verstoppertje aan het spelen. Als ze even niet oplet verstoppen we ons (om de beurt of allebei tegelijk) achter een dikke boom, dan komt zij ons zoeken en dan rennen we nog een beetje als debielen om een boom heen. We hadden zo'n plezier en dat hebben we eigenlijk bijna altijd. Je kan met een hond, en zeker met een puppie, ongestoord de gek uithangen zonder dat het raar is. Pandora vindt het allemaal geweldig, hoe gekker hoe beter. Voetballen in de tuin met een plastic bloempot, een fles of een bal. Verstoppertje spelen. Op een neer rennen en springen. En ongemerkt ben je lekker vaak buiten wat heel goed is voor je humeur en je gezondheid en heb je heel veel plezier met je puppie wat ook weer heel gezond is. Een puppie zorgt voor vitamine L&L (Lol & Liefde) en dat is een hele goede therapie voor mensen die een beetje depri dreigen te zijn. Dus: Neem een hond dan blijf je gezond!

Der puppie-schule

2006-02-05T14:51:00.000+01:00

Er zijn weer heel wat belevenissen op het puppie-front. Vrijdagavond hadden we een verplichte informatieavond op de hondenvereniging. Het leek nog het meest op een klucht.
Je moet je voorstellen: Een kantine van een hondenvereniging met een diascherm, een vooroorlogsche overheadprojector en stoelen in collegeopstelling. Dit aangevuld met twee Duitse dames op leeftijd, gekleed volgens de laatste mode van de 19de eeuw en een groep mensen die zich ongemakkelijk voelen omdat ze verplicht op een hondenvereniging zijn zonder hond.
Het programma van Ushi und Ursula: Informatie over de vereniging (ook te lezen op de internetsite als je in het bezit bent van een computer en toegang tot het WWW), een video over de verschillen en overeenkomsten tussen de hond en de wolf (heel leuk en boeiend, hoewel minstens zo oud als ik) en na de pauze informatie over het omgaan met hond/pup (ook te lezen in bijna alle boekjes over jonge honden en ik heb er inmiddels minstens een stuk of tien doorgewerkt). Nadat we van de verbazing bekomen waren, begonnen we ons af te vragen waarom het eigenlijk verplicht was aangezien we eigenlijk niks nieuws gehoord hebben. Als kersverse hondenbezitter ben je toch gewoon verplicht om je goed voor te bereiden op het omgaan met een pup en als je je aanmeldt bij een vereniging verdiep je je toch ook even in de do's en don'ts. Het kan aan mij liggen.
Zaterdagochtend hadden we een Puppyparty bij de dierenarts en dat was een geheel ander verhaal. Allemaal eigenaren van puppies met de puppies in een afgesloten zaaltje waar de puppies los doorheen mochten lopen. Er lag speelgoed, er waren snoepjes, er was water en ook op de ongelukjes was men voorbereid. De ochtend werd geleid door twee vlotte dames met een aantrekkelijke powerpointpresentatie. De informatie was kort en bondig en vooral praktisch. Toegespitst op hoe je bepaalde problemen kunt voorkomen op het gebied van gedrag en gezondheid. Pandora vond het helemaal geweldig en wij ook.
De conclusie is: Op de hondenvereniging is het wellicht raadzaam om eens na te denken over de vorm en inhoud van de informatieavond om te zorgen dat je als vereniging nog enigsinds serieus wordt genomen door de nieuwe leden. Om heel eerlijk te zijn: Ik denk erover om na afloop van de cursus, in juni, naar een iets modernere vereniging te gaan. Een beetje minder tucht en regels en een beetje meer afgestemd op jonge honden en jonge mensen. Waar het plezier in het omgaan met je hond belangrijker is dan of je hond per ongeluk op het veld piest en wat je dan moet doen.

Knokken tot je neervalt

2006-02-01T22:47:00.000+01:00

Het schijnt heel normaal te zijn (volgens de mevrouw van de puppie-cursus) maar Pandora en Thorgal vechten tot ze er bij neervallen. Het is dat wij het niet zover laten komen maar anders... Ze zien elkaar en zijn niet te houden zo blij maar vervolgens rollen ze over de grond in een kluwen poten en bek. Thorga gooit zijn gewicht in de strijd en Pandora haar venijnige bekkie. Vooral Pandora windt zich na een tijdje erg op en gromt en blaft tot ze er met z'n tweeen erg dorst van krijgen en gezellig naast elkaar uit een bak lebberen. En vervolgens gaan ze verder waar ze gebleven waren. Soms hebben ze een onderbreking waarin ze elkaar om de kop likken en daarna gaan ze weer bijten. Ze kunnen maar niet beslissen wie er nu eigenlijk de baas is, of ze vinden het stoeien/vechten gewoon zo leuk. Wij weten het niet precies maar vinden het wel wat lastig omdat er al snel eentje in een bench moet om te voorkomen dat ze zichzelf (en de ander) uitputten.
Het enige moment dat ze rustig bij elkaar konden zijn was afgelopen zaterdag bij hun moeder omdat die er meteen een eind aan maakte op een heel rustige, subtiele manier. Op de foto zie je het brave smoeltje dat Pandora nadien een behoorlijk tijdje had. Tegen de tijd dat we weggingen was ze gelukkig weer helemaal de Panniewannie zoals wij haar kennen en had ze een grote mond tegen haar moeder. En daarna had ze haast om de deur uit te komen, de schat.

Familiedag

2006-01-29T21:58:00.000+01:00

Het was weer een enerverend weekend voor Pandora. Vrijdagavond zijn we naar het noorden vertr okken voor veel familiebezoek. Op zaterdagmiddag was het familiemiddag voor Pandora en Thorgal. Ze gingen op bezoek bij mama-Kiko. Ze hebben het altijd al heel druk met elkaar maar nu gingen ze naar hun ouderlijkhuis. Weer terug naar de basis van de eerste acht weken, naar Kiko en Haijo. Het was erg leuk om te zien dat Pandora in ieder geval meteen de stem van Haijo herkende. Ze had niet veel zin om de bench uit te komen (waarschijnlijk had ze wat last van de drie inentingen van vrijdag) maar toen ze Haijo's stem hoorde was ze toch geinteresseerd. Kiko was helemaal enthousiast en ik heb toch wel het idee dat ze elkaar nog steeds herkennen. Ik weet natuurlijk niet precies wat zich in zo'n hondenkoppie afspeelt, maar toch... In de keuken werden de puppies meteen gecorrigeerd toen ze aan het donderjagen sloegen en vooral Pandora was de rest van de middag erg tam. Ze was duidelijk onder de indruk van haar moeder en de hele situatie. Ze gedraagt zich soms alsof de wereld om haar draait maar ze was nu toch weer even op haar plaats gezet, heel interessant om te zien. Ze is in de bench gaan liggen en het heeft een tijdje geduurd voor ze zich weer durfde te vertonen.
Zondagmiddag heeft ze kennis gemaakt met Lark, Quint en Noel. (www.delabradorfokker.nl)
Ze heeft een tijdje met ome Lark gespeeld (maar die had een raar zalfje op zijn neus) en toen kwamen Quint en Noel. Pandora vond het allemaal leuk.

Schoolhondje

2006-01-24T19:46:00.000+01:00

Pandora gaat naar school. Niet alleen naar de puppie-cursus maar ook mee naar mijn school. Ik ben sinds twee dagen weer aan het werk. Tussen de middag laat ik haar uit en daarna neem ik haar mee naar mijn klas. Daar scharrelt ze rustig wat rond en gaat vervolgens op haar badmatje liggen slapen of liggen kauwen. Het wordt een echt schoolhondje, de kinderen kennen haar al. Deze week hebben we toetsen en dan zijn er 's middags 2 of 3 kinderen aanwezig. Die gaan dan mee Pandora uitlaten tussen de middag en dan nemen we haar mee naar school. De kinderen vinden het geweldig en Pandora natuurlijk ook. Wat me wel opvalt is dat de wat gedragsgestoorde kinderen, die wij natuurlijk ook hebben, wel heel leuk met zo'n hondje kunnen omgaan en dat ook heel graag doen. Zo'n jongetje dat met alle kinderen ruzie maakt en daarin heel agressief en intimiderend kan zijn, zie ik dan vanmiddag zo lief en zorgzaam met Pandora omgaan dat het me gewoon ontroert. Het is dat het vanwege de allergische buien en asthma aanvallen niet mag maar anders zou het voor sommige kinderen heel goed zijn om een hond in de klas te hebben waar ze voor kunnen zorgen, mee kunnen spelen en troost bij kunnen zoeken.

Lichaamshouding

2006-01-22T17:41:00.000+01:00

Voor de liefhebbers is hier een foto van haar houding als ze staat.

Schaapjes tellen

2006-01-22T17:34:00.000+01:00

Eigenlijk vindt ze schapenkeutels interessanter dan de schaapjes. Omdat we nu eenmaal langs de dijk wonen waar allemaal schaapjes lopen moet ze toch kennismaken met de wollige wolkjes op pootjes. Als ze op haar af stormen omdat ze denken dat we brood hebben gaat ze snel achter mijn benen staan want dat vindt ze een beetje eng. Als de schapen gewoon lopen of stilstaan maakt het haar niet veel uit. Echt interessant vindt ze het niet meer, ze willen toch niet met haar spelen.

Pokon hondje

2006-01-22T15:37:00.000+01:00

Groeien dat zo'n hondje doet! Het lijkt wel of er Pokon door dat voer zit. Elke keer als ze geslapen heeft is ze weer een stukje gegroeid. Woensdag woog ze 10,2 en vrijdag woog ze 10,4 kg. Ik heb haar gewogen bij de dierenarts en ondanks dat ze een virale darminfectie had was ze in twee dagen 200 gram gegroeid. Het is geen wonder dat ze een beetje meer sliep dan normaal. Zo'n lijfje moet hard werken om een virus te bestrijden en ook nog te groeien terwijl ze diarree heeft en af en toe braakt. Gelukkig is het een heel blij hondje en was ze even blij gemutst als altijd. Het enige waar ze van baalde was dat ze niet met andere hondjes mocht spelen ivm besmettingsgevaar. Gelukkig is ze al weer aardig opgeknapt en speelt ze inmiddels weer met de andere hondjes.

Leuk smoeltje!

2006-01-18T21:09:00.000+01:00

Nu Pandora wat groter wordt en het baby-achtige er definitief af is, is steeds duidelijker te zien wat een leuk smoeltje ze krijgt. Ze gaat ook steeds meer lijken op mama-kiko (zie december 2005), wat ik helemaal niet erg vind want dat is een hele leuke Labrador dame. Ze heeft een heel expressief koppie met prachtige donkerbruine ogen. Soms is ze zo gek als een deur en dan lijkt ze nog het meest op een gremlin met flapperende oren en venijnige roofdieren tandjes.
Het leukst is ze als ze probeert om het heel goed te doen. Met opgetrokken wenkbrauwen en een scheef koppie probeert ze dan van je gezicht te lezen wat je van haar wil. Om te zoenen is ze dan. Ze kan ook al heel veel: Komen op commando (alleen als ze niks interessanters te doen heeft), zitten, loslaten en nu zijn we bezig om haar vanuit zit in af-positie te laten gaan. Ze is best pienter en ze leert graag. Het is dus leuk om met haar te oefenen.

Nieuwsgierig

2006-01-17T14:12:00.000+01:00

Als klein hondje ben je natuurlijk helemaal niet nieuwsgierig maar je moet wel alles weten! En er is zo verschrikkelijk veel te horen, te zien, te ruiken, te proeven en te doen in deze wereld. Soms wordt je er gewoon moe van. Pandoortje is ook erg nieuwsgierig en (gelukkig) nergens bang voor. Ze treedt de wereld met open visier tegemoet. Alles is in principe leuk en gezellig en mocht het anders uitpakken...nou ja, dat is dan jammer. Op naar het volgende.
Ze moet alles zien en als het iets heel interessants is, wat ze nog nooit eerder gezien heeft, gaat ze op haar kontje rustig zitten kijken. Als het iets is waarvan ze denkt "Dit kan nooit goed zijn" kijkt ze ons even aan om dit te checken en zolang wij niet gillend op de vlucht gaan doet zij het ook niet. Mensen zijn nu eenmaal rare wezens en ze doen rare dingen. Ze bewegen zich voort op allerlei soorten wielen en ze maken soms heel veel lawaai. Als klein hondje bekijk je dat en verbaas je je erover maar ach, alles went ook als je het niet kent.

Meeneem engeltje

2006-01-15T20:40:00.000+01:00

Een van de leukste dingen van ons hondje vind ik dat we haar overal mee naar toe kunnen nemen. En ze gedraagt zich dan voorbeeldig, een model hondje. We zijn vandaag naar "De Uithof" in Den Haag geweest voor een klimwedstrijd van Tess, ons buurmeisje. Pandora mocht mee. Kleedje mee, eten&water mee, riempje mee, speeltje mee en kauwstaafje mee. Een hele rugzak met hondenspulletjes, het is net of je met een baby weg gaat.
Voor we weggingen heeft ze goed gespeeld, gepiest en gekakt. In de klimhal zelf bekijkt ze alles even en iedereen bekijkt haar. Tja, als jong hondje met een leuk smoeltje heb je natuurlijk veel bekijks. Pandora is een soort beroemdheid en wij zijn haar hofdames. En als ze een beetje geacclimatiseerd is gaat ze liggen maffen. Wij gaan af en toe met haar naar buiten voor een wandelingetje, een spelletje, een pieske en een poepke en verder vermaakt ze zich uitstekend en gedraagt zich als een echt meeneem engeltje.

Sjaak

2006-01-15T20:16:00.000+01:00

Voor we Pandora ophaalden dachten we dat onze Sjaak het meeste moeite zou hebben met de komst van een hondje in ons gezin. Dit omdat hij vorig jaar gebeten is door de Rottweiler van de buren (Pandora's stiefmoeder, Scissor). En dat onze nieuwsgierige en speelse Sara het eerst met Pandora zou spelen. Niets bleek minder waar. Sjaak was al vrij snel helemaal niet bang voor Pandora, het is eerder andersom. Hij weet dat ze niets doet en als hij vindt dat ze dichtbij is blaast hij. En Pandora, na drie keer een mep van Sjaak, gaat dan meteen een metertje verderop zitten. Deze twee hebben een soort verbond gesloten. Sofie komt ook steeds meer beneden, eerst deed ze dat alleen als Pandora lag te slapen. Alleen onze Saar is er nog niet gerust op. En ze holt dan ook steeds hard weg voor Pandora, die natuurlijks niks leuker vindt dan er achteraan te hollen. Het gaat nog een tijdje duren voor het evenwicht in dit huis hersteld is maar we zijn op de goede weg.

Donald Duck

2006-01-12T15:02:00.000+01:00

Hier leest Pandora de Donald Duck. Helaas had ik hem zelf nog niet helemaal uit maar dat is dan jammer want na dat Pandora was uitgelezen kon ik het verhaal niet meer volgen.
We zijn maandag met ons boefje naar de puppie-cursus geweest. Ze wist alles al en hoeft niet meer te komen.
Nee hoor, tuurlijk niet, het was een hele belevenis. Het was de welpenopvang en we moesten met 11 puppies en hun baasjes in een grote kring gaan zitten. De puppies mochten niet met elkaar spelen en wij moesten intussen naar een heleboel instructies en tips luisteren. Puppies en niet met elkaar spelen.......dat is een straf! Pandora ging eerst eens zitten kijken wie er allemaal waren en wat ze aan het doen waren. De bruine Labrador reu naast ons was even oud en daar wilde ze dolgraag even mee spelen (en hij ook met haar) maar dat mocht dus niet. De iets oudere Rottweilerpup aan de andere kant wilde ze ook wel even mee ravotten maar dat mocht ook al niet. Toen ze dat door had wilde ze gaan liggen maar dan beet een van de twee lieve buurpuppies in haar kont en dan begon ze weer te spelen.
Aan het einde van de les waren de puppies bek-af en wij niet minder. Van alle instructies hebben we weinig gehoord, ik hoop dat ze nog eens herhaald worden.

Spelen!

2006-01-09T12:37:00.000+01:00

Dit is wat Pandora het allerleukst vindt. Spelen. Lekker stoeien en ravotten met andere hondjes. Dit is wel haar favoriet, Spikey, een terrier. Eerst was Pandora iets kleiner dan Spike, nu zijn ze even groot maar binnenkort is ze groter. Ze zijn nu aan elkaar gewaagd maar of het nog zo leuk is als Pandora veel groter wordt, daar ben ik eigenlijk wel benieuwd naar. Het kan natuurlijk wel en Spikey is fel genoeg maar Panora wordt veel groter en ook sterker. Afwachten hoe dat zich ontwikkelt. Het kleine mopsje schudde ze laatst al bij zijn strot heen en weer. Oei. Die is ze al flink de baas, uitkijken dus.
Het is eigenlijk wel jammer dat ze veel groter gaat worden dan al haar vriendjes van nu. Maar het voordeel is wel dat ze dan kan spelen met die andere honden die ze nu al zo interessant vindt maar die nog veel te groot voor haar zijn. Bang is ze in ieder geval niet, onze Pandora, voor niemand. Maar ze heeft al wel geleerd dat ze voor sommige honden op haar rug moet ook al is ze niet snel onder de indruk. Ze leert het nog wel.

Knuffeldier

2006-01-08T19:49:00.000+01:00

Dit is ook onze Pandoerie. Zo ondeugend als ze is zo lief is ze ook! En het is zo'n lekker knuffeldier. Ze ligt het liefst op het kussentje naast me. (Tja, ook wij zitten tegenwoordig meer voor de bank dan op de bank uit solidariteit. Jij niet op de bank, wij ook niet.) Of ze ligt op mijn voeten. En als we ergens anders zijn het liefst onder mijn stoel. Lichamelijk contact is toch heel belangrijk voor haar. En als we helemaal op dreef zijn nemen we haar even op schoot voor een extra grote knuffel en dat vinden we allemaal errug fijn.

Zindelijkheid

2006-01-08T18:47:00.000+01:00

De zindelijkheid is iets wat mij 99% is meegevallen, ik had het veel erger verwacht. Ik had verwacht veel meer plasjes en poepjes uit het tapijt te moeten poetsen.
's Nachts in de bench is ze vanaf het begin helemaal zindelijk ( op een diaree-ongelukje na), ze piept ons vrijwel nooit wakker (dat is maar een keer gebeurd) en ze houdt het gemakkelijk vol van 11 uur tot een uur of 8. Tussen 7 en 8 ben ik altijd wakker maar dan heeft Pandora nog geen kik gegeven. Ik laat haar dan natuurlijk wel meteen naar buiten. Dat doet ze dus perfect terwijl ik bang was voor slapeloze nachten met een jankende pup en elke 2 uur naar buiten om een plasje te doen.
Overdag gaat het ook steeds beter. De makkelijke momenten zijn natuurlijk als ze wakker wordt...dan nemen we haar meteen mee naar buiten. Als ze aan het spelen is of zomaar een beetje ronddartelt is het lastiger. Als ze het heel druk heeft gaat ze ineens zitten plassen maar steeds vaker gaat ze uit zichzelf bij de deur staan om buiten te plassen.
Poepen was makkelijker, dat doet ze vanaf het begin toch het liefst buiten. En het was makkelijk te herkennen want dan begon ze zoekend in het rond te rennen.
Al met al ben ik heel blij met hoe zindelijk ze nu al is. Op een enkel ongelukje na is ze vrijwel zindelijk. En dat is toch iets waar we heeeeeeeeeeel blij mee zijn.

Duveltje in een doosje

2006-01-05T18:57:00.000+01:00

Het lijkt zo'n engeltje, ons pupje, en meestal is ze dat ook wel. Ze is dol op andere mensen, ze is gek op andere honden en ze is helemaal enthousiast als ze kinderen ziet. Een echte Labrador dus. Dat zie je het duidelijkst als ze niet om de plassen heen loopt maar er midden door, blubber geen bezwaar, en "en passant" ook nog even een slokje neemt. En dan dat smoeltje met die bruine puppie-ogen.....erg vertederend. Iedereen in onze buurt is al verleid door ons hondje, iedereen. Ze is enorm populair en iedereen kent haar. In de buurt van andere mensen is ze ook op haar braafst. Ze luistert goed (niet als ze aan het spelen is natuurlijk) en gaat braaf op haar kontje zitten kijken. Snoezig! En trots dat ik dan ben dat dit mijn hondje is!
Maar soms...pfff...ze heeft van die momenten... Dan hangt ze in de planten, gaat ze er van door met de schoenen, kauwt ze op de deurposten, blaft ze naar de katten, springt ze op de bank en doet ze eigenlijk alles wat van ons niet mag. En ze weet het, ze weet dat ze dan ondeugend is, ons duveltje. Ze weet ook dat we niet echt boos op haar kunnen worden. De beste oplossing op zo'n moment is een spelletje of even naar buiten. Wordt ze ook nog eens beloond voor haar slechte gedrag, is dit hondagogisch verantwoord?

Tot nu toe

2006-01-03T18:11:00.000+01:00

Het is al weer even geleden dat ik een berichtje heb geschreven in De mand van Pandora. Het is nogal druk in huis met zo'n pup. Als ze slaapt heb je tijd maar als ze wakker is dan loop ik buiten met haar, of speel ik met haar, of hou ik in de gaten of ze moet plassen/poepen, of ben ik haar aan het opvoeden (Nee, niet in de planten! Nee, niet met de schoenen spelen! Nee, niet op de tafel! Nee, niet op de bank!) of ben ik vertederd naar haar aan het kijken omdat het zo'n slim duveltje is.
Met kerst hebben we haar meegenomen naar Belgie en ze heeft zich voorbeeldig gedragen. Ze is echt makkelijk mee te nemen, ze vindt niks raar en alles gezellig. Gelukkig maar.
Met oud&nieuw hebben we haar meegenomen naar de buren. Het was er druk maar Pandora vond alles leuk. We hadden haar kussentje meegenomen en daar heeft ze af en toe wat op geslapen. Ook de buurhond heeft er met haar grote Rotweiler-lijf op gelegen (geen gezicht).
Voor het vuurwerk was ze gelukkig niet bang. Ze had al vuurwerktraining gehad van Haijo, in de buurt werd er in de weken voor oud&nieuw steeds meer geknald en ook de buurhond is niet bang voor vuurwerk. Al met al een succesformule. In de hoop dat het volgend jaar nog net zo goed gaat.
Intussen heeft ze ook haar broertje nog een keer gezien. Thorgal woont bij mijn ouders en die waren op bezoek. Dolle pret voor de puppies! Ze hebben heerlijk gespeeld en geravot. Tegen vijf uur waren ze eindelijk uitgeraasd. Het was helaas onmogelijk om er scherpe foto's van te maken want ze bewogen veel te snel. Maar genoten hebben ze, wij trouwens ook.

Puppie-buikje

2006-01-03T18:05:00.000+01:00

Wat het leukst is aan een jong hondje? Dat puppie-buikje! Dat lieve, warme, bolle, blote buikje. Zo schattig! Het schommelt zo gezellig heen en weer als ze loopt en als ze ligt te slapen en weer eens half van het kussen is gegleden ligt ze met haar blote buikie naar boven te maffen. Bovendien is ze er helemaal dol op als we haar over haar buikie wrijven, wij niet minder trouwens.

Daar is ze dan!

2005-12-23T11:40:00.000+01:00

Gisteren was het dan eindelijk zover. Ik kon Pandora gaan halen!
Het afscheid van Kiko, de jongens maar vooral van Haijo was lastig maar het ging. Ze heeft haar protest op een originele manier geuit. Startklaar in de auto zaten we en toen legde Pandora een flinke drol. Zo die zit! In een stinkende auto reden we weg.
De lange auto-rit ging best. Ze heeft veel geslapen en af en toe wat gepiept en gehuild. We zijn een keertje gestopt om te drinken, een paar brokjes te eten en eventueel te plassen maar het was veel te spannend op de parkeerplaats. Er lagen zoveel dingen om mee te spelen en Pandora is een enthousiast hondje.
Thuis in Hoogvliet had ze het erg druk. Daar was het ook al zo spannend. Ze heeft van 7 tot 10 alleen maar rondgelopen en gespeeld. Ze had nauwelijks tijd om te eten maar gelukkig wel om te drinken. Om 10 uur (denk ik) kwamen de buren even hondje-kijken. Het buurmeisje nam Pandora op schoot en dat was fijn genoeg om eindelijk de oogjes even dicht te doen. Ze sliep, eindelijk. Na een half uurtje werd ze weer wakker en zijn we nog even de tuin in gegaan voor een plasje en een poepje.
Ze ging rustig slapen en heeft alleen om 1 uur en om 3 uur even gepiept, zachtjes. En 3 uur kwam alleen omdat er beneden een telefoon begon te piepen en ik die uit kwam doen. Om half 6 zat ze heel rustig te wachten in de bench tot we beneden kwamen. Wat een braaf hondje!

Surrogaat hondjes

2005-12-23T11:36:00.000+01:00

Tja, als het hondje er nog niet is en alles staat klaar, wat doe je dan? Nou, je kan altijd nog je buurmeisje met een kat in de bench stoppen. Staat ook leuk in de huiskamer! Ik denk alleen niet dat ze de hondebrokken lekker vinden. Toch maar wachten op het hondje dan.

Poepen en plassen

2005-12-20T18:44:00.000+01:00

Het allermeest zie ik op tegen het proces van zindelijk maken. Ik heb het niet zo op kleine babies omdat die nog niet veel anders doen dan slapen, eten, poepen en plassen. Bij hondjes is het een beetje anders want je kan er al lekker mee spelen maar...dat poepen en plassen. Overal...te pas maar vooral te onpas. Daar kan ik nachtmerries van hebben. De hele dag poepruimen. De vlekken uit het tapijt poetsen. Het zal vast minder erg zijn dan ik het me nu voorstel maar toch. Om het leed wat te verzachten heb ik een heel pak kranten gekregen. (Ik moet hem alleen nog even ophalen voor donderdag) Bedankt Peter, je bespaart me een proefabonnement op de Telegraaf. Hoef ik me ook niet verplicht te voelen al die onzin eerst te lezen.

Zusjes

2005-12-20T18:31:00.000+01:00

Er waren twee jongens en twee meisjes in het nestje. De jongens lijken op hun vader, een vrij log gebouwde reu (heel mooi als je van een stevige hond houdt). De meisjes zijn duidelijk kleiner, fijner en lijken veel meer op mama-kiko. De zusjes zijn, voor zover ik weet, het fels en Pandora spant daarin de kroon. Ze houdt enorm van stoeien en ravotten en ligt regelmatig te rollebollen in een kluwen hond. Of ze sjeest zo snel door het nest dat de webcam alleen nog maar bewogen beelden geeft. Helaas, als bijna hondenmoedertje moet ik bekennen dat "die van mij" de boel aan het uitdagen en opruien is. Maar verder is ze erg lief. LAP en RAP staat voor rechter- en linker achterpoot. RAP is Pandora en LAP is Luka Madra. Luka is natuurlijk ook een schatje, iets kleiner en iets rustiger dan Pandoerie.

Testing 1-2-3

2005-12-18T21:04:00.000+01:00

Vandaag hebben we alles zoveel mogelijk in gereedheid gebracht voor de komst van Pandora. Sisal kleed op de grond gelegd maar er moet nog eentje naast, zo'n huiskamer is toch groter dan je denkt. De bench staat op zijn plek en is ingericht met kranten, een deken en wat speeltjes. Overbodige spullen zijn uit de huiskamer verwijderd. De voerbak staat op zijn plek in de keuken, gezellig naast die van de katten. Die moeten nog gaan wennen aan vaste voertijden i.p.v. de hele dag door zelfbediening.
Ze vonden die grote voerbakken wel interessant, ze hebben vaak gekeken of er niet iets lekker in lag. Ook de bench was een hele belevenis en ze hebben even uitgeprobeerd of het lekker lag. Blijkbaar wel want er zat er net eentje aan het deurtje te krabbelen omdat ze er weer in wilde.

Puppy-proof

2005-12-16T18:11:00.000+01:00

Een klein spook is het. Alles is om mee te spelen, alles is om in te bijten.
We willen natuurlijk geen ongelukken. Dit weekend gaan we ons huis puppy-proof maken. Een enorm tapijt op de vloer zodat ze niet kan glijden. Alle snoeren wegwerken. Losse dingen opruimen. Bench in de kamer, etensbak op zijn plaats, speeltjes paraat, riem bij de hand......en ik ben vast nog 100.000 dingen vergeten.
De tijd begint te korten. In minder dan een week tijd is ze hier en dan willen we er ook helemaal klaar voor zijn. Oude kranten, eh...ik moet een proefabonnement op de telegraaf. Normaal krantenformaat, veel onzin en dus lekker dik...ideaal om plasjes en poepjes in op te vangen! O ja, ik heb ook nog een paar klompen nodig voor als ik snel naar buiten moet sjezen met een bijna plassende hond. Het gaat nog wat worden...maar vooral heel leuk!

De moeder van Pandora

2005-12-13T18:12:00.000+01:00

De moeder van Pandora is Kiko. Kiko is geweldig, een voorbeeldige hondenmoeder! Een prima voorbeeld voor haar kinderen, ik hoop dat Pandora een oplettende leerling is. Ze is lief, heel lief, enthousiast, ze luisterd goed, is dol op mensen, makkelijk in de omgang en bijna nergens bang voor. Het is de bedoeling dat Pandora net zo lief en enthousiast wordt, net zo goed gaat luisteren en net zo min angstig wordt en...een klein beetje ondeugend. Dat laatste gaat in ieder geval helemaal lukken want ondeugend is ze nu al. Altijd stoeien en klieren met haar broertjes en zusje. Happen naar alles wat beweegt.

Pandora

2005-12-12T20:25:00.000+01:00

Dit is ze dan, Pandora. Het kleine, zwarte Labrador Retriever meisje dat binnenkort bij ons komt wonen. Wat is ze leuk! Het schijnt al een pittig wijffie te zijn. De dondersteen van het nest.
Dat wordt dan extra spannend want Pandora wordt mijn eerste hondje, en ondanks dat ik een aantal boeken heb verslonden over het opvoeden van puppies en andere honden heb ik geen idee...
We gaan het allemaal meemaken.